Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

Αν κουραστείς

''….Αν κουραστείς απ' τους ανθρώπους
κι ειν' όλα γύρω γκρεμισμένα,
μην πας ταξίδι σ' άλλους τόπους,
έλα σε μένα, έλα σε μένα…''
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Λέκκας

..τελικά είμαι πεπεισμένη ,ότι όταν έχεις φτάσει στα όρια σου,
όταν οι αντοχές  και τα ψυχικά  σου αποθέματα χτυπάνε κόκκινο, όταν οι άνθρωποι γύρω σου μοιάζουν με εγωιστικά τέρατα και δεν θέλεις κανέναν, θέλεις τον εαυτό σου και μόνο, οχυρωμένο και μόνο… τότε είναι που πρέπει να στραφείς στον άνθρωπο. Όχι κάθε άνθρωπο, ούτε αυτό που ρομαντικά και απελπισμένα θα έλεγε μια ''γεροντοκόρη''..''Τον Άνθρωπο''..αλλά ένα απλό δείγμα του ανθρωπινού γένους. Έναν κάτοικο του πλανήτη με ψυχή όχι βρώμικη, με βλέμμα ακόμα φωτεινό, με κεφάλι που κοιτάζει ψηλά στον ουρανό και χαμογελάει όχι με ανέκδοτα, αλλά με την ομορφιά ,την απλότητα και την μεγαλοσύνη της ζωής. Και θα μου πεις ,ποιος είναι αυτός; Υπάρχει;

Υπάρχει αλλά κοιτάς αλλού. Ψάχνεις τον έναν, τον μοναδικό, τον σωτήρα της κακόμοιρης ζωής σου ,που εσύ αναθεματίζεις (αλλά εσύ έφτιαξες τόσα χρόνια). Δεν υπάρχει ένας, υπάρχουν αρκετοί και είναι δίπλα σου .Και μπορούν να ομορφύνουν απίστευτα τη ζωή σου, να την κάνουν να γίνει φωτεινή και με νόημα. Σκέφτηκες πως η κυρία που σου χαμογελάει στη δουλειά , και σου δίνει κουράγιο , ενώ αυτή έχει περισσότερα προβλήματα από εσένα, είναι ένας τέτοιος ''άνθρωπος''; Mια εν δυνάμει  φίλη ,που θα σου δώσει  ένα τρόπο -γεμάτο καλοσύνη και απλότητα- να περάσεις 5 λεπτά της μέρας σου όμορφα. Σκέφτηκες  πως η σερβιτόρα  που θα σε συμπαθήσει για κάποιο λόγο και συστηθεί και σου λέει 2 κουβέντες παραπάνω εν ώρα δουλειάς , και σου πει πως πονάνε τα πόδια της τόσες ώρες όρθια..είναι ένας τέτοιος ''άνθρωπος''..Σκέφτηκες πως ο παππούλης που έκατσε δίπλα  σου στο λεωφορείο και σου έκανε ένα κομπλιμάν παλαιορομαντικό είναι ένας τέτοιος άνθρωπος;

5 λεπτά ο ένας , 5 λεπτά ο άλλος..γεμίζουν πολλές στιγμές, μέσα στη μέρα μας..και ο ένας και μοναδικός άνθρωπος που ψάχνεις, γίνονται 5-10…και αφήνεις τον εαυτό σου επιτέλους ανοχύρωτο, όχι απροστάτευτο ( ΠΟΤΕ ) και η ψυχή μαλακώνει και το βλέμμα γίνεται λιγότερο καχύποπτο και η αισιοδοξία αρχίζει να παίρνει ανάσες ,να δίνει πνοή..


Καλό μήνα..με πολλούς ανθρώπους και ανθρωπιά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.